Üç küçük isketeyi kader aynı kafesin içerisinde üç küçük kardeşe hediye olarak yazmış.Çocukların gözleri parlamış kendilerine hediye edilen isketeleri gördüğünde...Çocukların anneleri görür görmez ''tamam bunlar çok güzel ama kafeste beslenecek kuşlar değillerdir bunlar ,bir kere hiç salamazsınız,saldığınız an yakalamanız çok zordur,bunların hapislik ruhunda yoktur,dolayısı ile bunları kafeste tutmak büyük bir günahtan öte değildir,salalım mı?'' der...
Çocuklar ise... ''Hayııır,hayırr nolur salmayalım...'' derler. Ertesi gün olur... İsketelerin birisi daha o gece ''ölür.''Annenin de çocukların da içi parçalanır,anne kendisini tutamaz ölü isketeyi gördüğünde ağlamaya başlar... ''Bakın'' der,''size söylemiştim değil mi, demek ki en özgür ölenmiş,esarete bir gün bile dayanamadı,biz onların yaşama hakkını böyle ellerinden alamayız açın camı ve kafesin kapağını bakın o küçücük kuşlar nasıl o saniye uçup gidecekler,onları ait oldukları yere,göklere bırakmalıyız,belki anneleri ya da yavruları vardır onları bekleyen gitsinler...'' der.Bu sefer tereddütsüz kabul eder çocuklar ve ne olduğunu anlamadan cam açılır,kafesin kapağı açılır anne;''Şimdi iyi izleyin '' der,bu sahneyi izlemek çok zevklidir,iki canlıya hayatlarını vereceğiz ve bir canlıyı ait olduğu yere bırakmanın zevki onları avlamaktan çok daha fazladır,üç ,iki,bir ve özgürlük !''.Kafesin kapağını açar açmaz kuşlar uçar gider...Gerçekten de çocukların içlerindeki sevinç,huzur ve rahatlama kuşların arkalarından bakarken gözlerine yansımıştır....
Evet...o minik iskete ölerek diğer arkadaşlarına özgürlüğünü vermiştir.En azından çabuklaştırmıştır.Çünkü ''umut'' o evde yaşıyordu ve o kuşların o kafeste kalmak gibi bir işkenceyi yaşama ihtimali yoktu... yoktu...Sonrasında ölü iskete için küçük oğlan kendisine törenler hazırlamıştır,inerler bahçede ağlayarak ve törenle gömerler minik isketeyi...
Anne der ki;
''Çocuklar şimdi sizi alsalar ve bir kafese kapatsalar,ellerinizi kollarınızı bağlayıp hadi yemek ye deseler ve karşınıza geçip gülüp,eğlenseler,sizin dışınızda gelişen birşeylerin kurbanı etseler,ne hissederdiniz,işte ya körelir,solar giderdiniz,ya da o minik iskete gibi toprağın altı olurdu yeriniz..''
Bu insanların da bir tek derdi vardır, o da aslında göklerde salınması gereken beyinlerinin kendilerine dar gelen bir hapse konularak orada yaşamaya alıştırılmalarıdır.
Çocuklara ,bir kuşu,sevmek için bile olsa ellerinde tutmamaları gerektiğini öğretmeli.Çünkü o kuşların vatanı bizim ellerimiz,kafeslerimiz değildir...Görürsünüz eğer herkes böyle davransa bir gün '' koruma dernekleri'' kurulmayacak...Çünkü hiç kimse onları kafese kapatmak gibi bir düşünce içerisinde olmayacak... Dahası o kuşlar gelecek ,gelip ellerinize konacak ve ''beni sev'' diyecekler...
Melike....
Ve günahta özgürlüğün gelmesi ile birlikte yokolup gitmiş............
------------------------------------------------------------------------------------
Yaşam yapılan seçimlerden ibaret ....
Eğer önümüze konan ile yetinirsek,
Daha iyi için çaba sarfetmez isek...
Yaşamımız kendi kontrolümüzden...
Çıkar...
Her gece yatağımıza yattığımızda
''Kendimle gurur duyuyorum''
demek için...
bir nedenimiz olmalı...(bir yönetici koçunun nerede ise ben etmişim gibi ettiği bir sözüdür bu )
Çok çok güzel etkileyici bir yazı...
Bir kuşun ölümü diğerlerinin özgürlüğünü kazanması...
Geçmişte çok yaşanmış bu örneğe uygun olaylar...
Herkes özgürce yaşasa.Kimse kimseyi öldürmese,haklarına tacavüz etmese.
Yüreğine sağlık.
Selam ve saygılarımı bırakıyorum.
Hoşcakalınzı.
***************************************************************************
Bir kuşun kafeste yaşaması o kuşun doğasına aykırıdır.
O kuşun doğasına ihanettir.
Doğa'ya hakarettir.
Doğa bu...
Sorar adama bir gün bunun hesabını...
Güneş tutulsa da seyretsem....
noktasına virgülüne kadar haklı bir yazı hapsetmeden sevmeyi öğrenmeliyiz vede öğretmeliyiz
***************************************************************************************
Kısa ve öz...
teşekkür ederim..
Biz kendimizi bile hapsettiğimizi kabullenmiyoruz ki...
Hemen camı açıp atlamalıyız:)
Merhaba Amozonik...Avni babanın yazdıklarından sonra sadece eklemek istediğim bir kaç cümle olabilir...
Özgürlük kavramını bireysel olarak ele aldığınızda bencilliğe ulaşmamızda kaçınılmaz oluyor. Bireysel olarak her istediğini yapabilen,yaşadığı toplumda çevresine verdiği acılara mutsuzluklara rağmen, istediği her şeyi , sadece kendi bireysel, bencil çıkarları için yaşayanları özgür bireyler katına çıkarırız ki; bu toplumda özgür bireylerden geçilmez...
*************************************************************************************
Bu bireyin kim olduğuna göre değişir diye düşünüyorum...
Zaten birey olma,kişi olma başarısını yakalayabildiğimiz zaman bu sorunlar kalkacaklar...Bir arkadaşın dediği gibi;
Herşeyin gerçeğini kavradığımızda bu kavramda ortadan kalkacak....
Böyle şeyleri teker teker örnekler ile konuşmayı seviyorum sanırım...
Bir olay alınır,enine boyuna tartışılır sonunda yine aynı yere varırsınız...
İnsanlar kendisini tıktığı hapisten kurtulmanın mücadelesini karşıtların uçurumunda çözme eylemi içerisinde kıvranmaktadırlar...
Kimdiniz?
Avni Baba...
Bütün yazılarını tavsiye ederim hep okurum...
Ziyaretiniz güzel değerli sözleriniz için teşekkür etmeye geldim.
Baktım ki gene çok güzel bir konu , çok güzel hazırlanmış bir sayfa.
Özgürlük adına bir iki sey söylemeden gidilir mi.?
Özgür olmaktan söz ederiz de bunu gerçekleştiremeyiz.
Çünki ait olmak istediğimiz bir yer vardır.
seçimlerimizi korkularımız ve arzularımız bir arada olmamızı gerektiren tüm ihtiyaçlar .
özgürlüğümüzün sınırları.
şimdi burda bulunma özgürlüğümü, işe dönme mecburiyetimden dolayı kesmek durumundayım:))
Sizleri tanımaktan dolayı çok memnunun öğrendikçe ÖZGÜRLEŞECEĞİM:)))
sevgi ile kalın güzel bir gün olsun hepimize.....
**************************************************************************
Hadi bakalım..
Kolay gelsin sana ....
Güzel bir gün olacak...
Öyle olmak zorunda....
Öğrencisi üstadına sordu:
-Geçen gün bir arkadaşım hakkımda ileri geri konuştu.
-Ne yaptın.
-Henüz görmedim ama gördüğümde ağzının payını vermeyi düşünüyorum.
-Bak evlat, unutma kişinin senin hakkında konuşması yaşanan her anın değerli olduğu evrende senin onda bir değerin olduğunu ancak söyledikleri kendi değerini ifade eder.
-Ne öneriyorsunuz üstad.
-Derim ki,gördüğünde ona beklemediğini yap.Yaklaş ve sarıl.
Bir hafta geçer
-Üstad dediğinizi uyguladım.
-Peki oldu evlat?
-Evime geldi ve ''hakkında söylediğim onca şey için bana saldıracağını düşünmüştüm ama sen geldin ve bana sarıldın,özür dilerim,o an yerin dibine batsa idim çok daha iyi idi.'' dedi.
-Sen nasıl hissediyorsun peki şimdi.
-O'nun böyle ezilip büzülmesi içime dokundu,sevinemedim ama arkadaşlığım devam ettiği için memnunum.
-Evlat,büyüyeceksin.Büyüdükçe,yükselecek ve küçüleceksin.
''Unutma,özün ne ise,gözün onu görür.''
***********************************************************************************
Düşündüklerimin sadece %8 ini kullanıyorum henüz.....
Birgün % 100 ünü de kullanacağım.....
Sevgili Akheneton....
Evet bu da gerçektir...
Akıcı yapıtını okuduktan sonra "Özgürlük ve İnsan ne kadar özgürdür?" diye düşündüm.
Ö Z G Ü R L Ü K
Yaşadığımız şu dünyada özgürlük var mıdır, yok mudur?
Özgürlük nedir, ne değildir.
Birlikte özgürce ayıklayalım bu pirincin taşını.
ÖZGÜRLÜK;
Eğer bir insan güç ve yetisi içersinde düşüncelerini, eylemlerini,
beğenileri serbestçe geliştirebiliyor ve bunları doğa ve toplum
kural ve kavramlarına uygun şekilde özgür bir ortamda sergileye biliyor ise ÖZGÜRLÜK VARDIR.
ÖZGÜRLÜK;
Eğer bir insan için özgürlük, bulunduğu ortamda insan - doğa ve toplum kuralları dışında bir bağımsızlık anlayışı ile düşüncelerini eyleme geçirmek ise ÖZGÜRLÜK YOKTUR...
ÖZGÜRLÜK;
Ancak ve ancak, AKIL ile her şeyden bağımsız olarak üretilen ve eyleme dönüştürülmeyecek düşünceler, KAFATASI İÇİNDE KALMASI KAYDI İLE ÖZGÜRLÜK VARDIR.
İnsanoğlunun BEN' inin hamuru özgürlüktür.
Günümüze kadar olan tarihsel süreç içersinde gelişen ilkel insan, önce topluluk sonra da toplumsal ortama girmesi sonucu kural ve kavramlara uyma
zorunluluğundan BİREYSEL DAVRANMA ÖZGÜRLÜĞÜ yitiriyor.
Bu da Özgürlük vardır isyanının nedeni oluyor diye düşünüyorum.
Ne dersin?
BİR BAŞKASINI ÖZGÜRLÜĞÜNDEN YOKSUN EDENİN KENDİSİ ÖZGÜR OLAMAZ.
Jean-Jascques Rousseau
