Çocukluk anılarımı düşünürüm hep.Beni etkileyen ,etkilemeyen ne varsa geçer özlerimin önünden.Yine penceremin önünde ,bir küçük kahve molası için hazırlanmış hasır koltuğun üzerinde ,elimde sigaram dalgın bir şekilde karşımdaki çınarın üzerinde ötüşen kuşları seçmeye çalışırken ,gelen geçen arabaların güriltülerinden bir de onların ötüşlerini,aklıma bir anımı gelmiş yine her neden se..Dalmış gitmişim çocukluk anılarımın içinde..
Karşımda babam var yine oturmuş bir soğuk kış günü,günlerden pazar..Öylesine kar yağmış o yıl ,okullar uzun süre tatil edilmiş,büyük küçük herkes sokaklarda.Kartopu oynayan çocuklar,anneler ,babalar,gençler,buz tutmuş sokaklarda kendilerine kayak alanları oluşturanlar,düşenler,kalkanlar.Sanırım İlköğretim dördüncü sınıftayım.Tabi biz de hep kardayız.Gördüğüm en uzun kış ve yağan karın sınırı yok..
Bahçedeyim ,derdimiz yine kardan dam yapmak kardeşimle.Babam camdan bize bakıyor arada,annem eldivenlerimiz ıslandı ise yenisini verme telaşında.Dünya umurumuzda değil.Kardeşim yaptığımı bozuyor,kar getirmiyor,beni sinirlendiriyor en sonunda sinirlenip kovalayorum..Kardan adamı bitirdiğimde Babaaa ! diye sesleniyorum ,babam camda ,işaret ediyorum 'bak! nasıl''Tek başına boyumdan büyük kardan adam yapmanın gururu var içimde,babam gülüyor...El sallıyor..
Birden eve koştuğumu anımsıyorum.Bir heyecanlar içeri girdim..'baba!''
''Ne oldu'' dedi babam...
Sen kardan adam yapabiliyormusun?
Şöyle bir düşünüyor babam ,başına geleceği anlamış halde sanırım...
'' Biliyorum tabii,biz çocukken oooo,buda kar mı ki,sen görecektin biz...''
''İyi hadi nolur,nooluurr bize kardan adam yap ,bak benimki yamuk yumuk,şemsettilerin bahçesindeki ne kadar güzel!''
İlk kez babamı kardan adam yaparken göreceğim.Bunun heyecanı ile kar biriktirmeye fırladım dışarıya,babam geldi.Yaptığı ilk iş ,yaptığım kardan adamı kökünden kaldırıp,balkona taşımak oldu.
''Bakın şimdi dedi size buraların en güzel kardan adamını yapacağım.''
Merakımız iyice arttı.Bir heyecen bir heyecen.Ancak..
Benim aklım başka yerde idi..Çok net hatırlıyorum.Benim aklım gözüm hep babamın ellerinde idi.O günden beri kqaç kere rüyama giren kardan adam anımın baş köşesinde sadece bir görüntü vardı.Babam eldiven takmamıştı.O kardan adamı yapadursun benim aklım hep ellerinin üşüyüp üşümediğine takılı idi.Sürekli sorduğumu hatırlıyorum.
-Baba,ellerin üşümüyormu senin..
-Hayır ,yok.
Beş dakika sonra..
-Şimdi üşüdümü ellerin baba..
-Yok kar getir sen..
yine ve yine...
Ha bir de o kocaman kardan adamı nasıl da söküp balkona taşımıştı..Çok güçlü idi babam...
O kardan adam bittiğinde bir kardan adam değil,inanın ki ,bir şey oldu:) Çok detaycı idi babam,öyel çerden çöpten değil kollarını bir heykeltraş titizliğinde yonttu,zımparaladı.Kömürleri törpüledi eğe ile, havucu rendeledi annem..Bir tatil yöresinden getirilen bir pipo ağzına takıldı,atkısı herşeyi ile bir heykel yaptı babam. Dedim ya bir şey oldu:)Balkondan sokağa bakıyordu,gelen geçen resmini çekti,biri bir zarar verecek diye eriyene kadar nöbet bekledik camda..
Ama aklım hep ,babamın eldivensiz yapmasında ve koca kardan adamı yek başına kaldırmasında kaldı...
Bu günün hayatımda bana çok mesaj verdiğini çok iyi biliyorum.Dedim ya rüyalarıma girer hala o gün..
O gün alınan değişik mesajlar şunlar idi..
Babam bana şöyle söyledi:
1- Sen hata yapabilirsin,ama ben senin babanım ve senin hatalarını düzeltmek için varım. 2-Bunun için gerekirse kendimi feda edebilirim... 3-Hayatınızda yapmaya başladığınız bir işte daima mükemmeliyetçi olun.. 4-Ben babayım en iyisini yaparım ve çok güçlüyüm... 5-Aynı zamanda ayrı bir kardan adam yaparak senin kendi hatanı kendin düzeltmene izin vermiyorum.(!!) 6-Hayatınız boyunca kardan adam yapacaksınız ama,hep ben düzelteceğim... 7-Ama hep yanınızdayım...
Ve ben o günden itibaren kaç kış boyunca eldivensiz kaç saat dayanabilirim ve bir kardan adam yapabilirmiyim diye denemelere kalkıştım..
Amma etkilemiş!
HEP ONU ÖRNEK ALMIŞIM FARKINDA OLMADAN ,ANNEMLE İLGİLİ ANIM ÇOK AMA... ANNEM GİBİ OLMAK İSTEMEDİM HİÇ....
üZGÜNÜM ANNE:))
Acaba diyorum o gün o kardan adamın yanına bir tane daha yapsa idi ve kendimin kini nasıl düzeltebileceğimi öğretse idi.. Mesajlarda ne kadar köklü değişiklikler olurdu... Çok ilginç bir çocuk olduğumu düşünüyorum..Ne kardeşim ,ne annem ,ne de babamın kendisi onun eldivenleri ile bu kadar ilgilenmişti. Ya da onun o kardan adamı balkona çıkarması acaba hiç birinin rüyasına girmiş mi idi..Bilemiyorum.. Valla babamı tanısanız.. Niçe ye pabucunu ters giydirir:)))
Hiç kimse babam gibi olamadı ,olamayacak ta...Öyle ya da böyle...
Hep yanımızda,arkamızda ama kendisine bir basamak bile erişmemize izin vermeyen.. O bizim için hep bir Tanrı gibi oldu..Adı gibi..Rahman--dediği gibi'' dua edin uzun yaşayayım.''
Buna hem isyan ettik,hem de ne kadar doğru söylediğini hep bildik...
Birden ağacın üzerindeki karganın ne zamandır bağırdığnı farkettim.Dalmışım düşünürken yine..
Gülümsedim kendi kendime...
Babamı çok seviyorum...
amazon...
üzerinde minik gözler var ve gece gündüz izliyorlar minik minik kulaklar var her kelimeni hızla kapıyorlar, minik eller var, her yaptığını yapmaya hevesli; ve bir minik çocuk var senin gibi olacağı günü hayal eden.
minik adamın ilahı sensin sen bilgelerin en bilgesisin onun minik zihninde seninle ilgili bir şüphe yoktur sana içten inanır söylediklerine tutunur ve yapar; oda söyleyecek ve yapacak senin gibi olunca
gözlerini kocaman açmış minik bir çocuk var senin hep doğru olduğuna inanan ve gözleri hep açıktır ve gece gündüz izler sen ona örnek olursun her gün her yaptığınla çünkü o çocuk büyüyüp senin gibi olmayı bekler
anonim
Çocuklarla birlikte kardan adamlar yapmalı.Kardan adam mükemmel olmalı ve bir gün eriyebileceğini ve yeniden yapılabileceğini kış mevsimi geldiğinde...anlatmalı...
Ama sakın çocuklarınızdan kardan adamlar yapmaya kalkışmayın,çünkü eridilermi yeniden yapamıyorsunuz...
Hayatı anlatın çocuklara ,herşeyin olabileceğini kış mevsiminde sağlam duran adamın,güneş açtığında yok olup gideceğini ancak güneş ile birlikte karsuyuna dönüştüklerinde kimbilir kaç çiçeğe can verebileceklerini anlatın....
Şimdi ;''bana bir kardan adam yap baba! ama ne olur ,görevim sadece karları getirmek olmasın,ucundan elim de dokunsun...Bak! eldivenlerimi çıkarttım ve hatta paltomu da...Yapacağım ,inansan da,inanmasan da...''
tüylerim diken diken gözlerim hafif yaşlı okudum yazıyı o kadar etkilendimki benimde babama düşkünlüğüm bilinir ailede hatta babamın kızıymışım öyle derler imrendiğim birçok huyu var babamın ve çok sevdiğim babamında diğer babalarında hepsine allahım uzun ömürler versin...Emeğine sağlık canım...1
*********************************************************************************
Hoşgeldin...
sevgilerimle...
buralardasın ve beni dinliyorsun :))
ne güzel.. sevgiler sana melikem..
********************************************************************************
:))
sevgiler...
tsk ediorum ziyaretiniz icin yazınızı okurken cok duygulandım güseldi ..
bana bir masal anlat baba... herkes siz kadar sanslı deil bazen bütün güsel anılar silinip gider ya bende babamla ilgili herşeyi sildim ama size ösendim ne güsel anlatmıssınız yüreginize saglık...
*************************************************************************
antagonist,yani içindeki düşmanın,özel itici bir güçtür.
sorumluluk derecemiz ne denli yüksekse,antagonist'in saldırısı o denli acımasız olacaktır.
antagonist bizi ölçer,bize ne olduğumuzu gösterir,bizi gerçekleştirir..
özgürlük derecemiz ne denli yüksekse,onun etkinliği o denli sinsicedir.
antagonist'ten korkma!
zalimlik maskesinin ardında,
en büyük müttefikin,en sadık uşağın saklanmıştır.
antagonist'in biricik amacı,
senin zafer kazanmandır.
antagonist esas hedefi olan senin bütünlüğün için,
her aracı kullanıp,her stratejiyi uygular.
dünyada kimse seni antagonist'ten çok sevemez.
antagonist seninle ilgili herşeyi bilir ve senin için herşeyi yapar.
çünkü onun varlık nedeni sensin.
antagonist'ten korkma!
mükemmelliğin onun acımasızlığıyla,
ölümsüzlüğün de onun görünüşteki ölümsüzlüğüyle gelişir.
anlama yetin, onun gücüyle gelişir.
gücün de onun anlamasıyla.
çünkü antagonist sensin!
bunu yazmak istemiş olabilir misin acaba :) ??
bana yada kendin de yazdığın hiçbi yazında sebep aramadan alabileceklerimi almaya çalıştım şimdiye kadar irdeledim düşündüm.. ama nedense şimdi birden aklıma takıldı niye bunu yazmak istedin diye :))
sevgiler melikem öpüyorum seniii:)
kulağıma fısıldadığını ben de yüreğimle fısıldıyorum sana :)
Düş öğretisidir de..O'nun için...
Ara ara yazıyorum ya...
Bunu sana yazmamın özel bir nedeni yok...
Bunu da düşünmen için yazdım...
Yarın bir bakmışsın başka birşey yazmışım...:)))
Sen bu yazıda kötü birşey olduğunu mu düşündün yoksa..
Hay Allah...:))
İçimi nedense konu baba olunca sızlatır öyküler.
Çok şanslıydım bu konuda...
Babamla hep çok iyi arkadaştık.
Vakitsizdi gidişi...
Dilerim siz birlikte olun uzun yıllar...
Sevgiyle kucaklarım...
**************************************************************************************
bazen ne diyeceğimi bilemem..
bu da öyle birşey..
teşekkür ederim,
içim bir hoş oldu.. okurken hayal ettim sizi..
kardanadamı da :)
farklı olduğun belli zaten..
daha çocukken şimdilerin melikesi varmış zaten içinde :)
********************************************************************************
saolasın.
Hocam ben ilk gördüğüm gün anladım başka oluşunu süperim dimi (:
ßabamızın yüreğine sağlık senin gibi bi ewlat yetiştirdiği için
Oh be hep senmi bana ewlat diyecektin hocam (:
Saygı ile..
***************************************************************************
Hiç güleceğim yok idi evlat...
O hayatın tozunu yutmuş ve toza dumana katmış biri...
Bize de az toz yutturmadı ama neyyse:)))
canım o benim...
İlköğretim dötr,11 yaşında olmalısın.
Yaklaşık 20 yıl kadar öncesi.
Belki 1985 kışıdır.86 da olabilir.
O yıllar kış çok sert geçmişti İstanbul'da.
Ben başka illerde idim ama,nedense aklımda kalmış işte.
Bu günlerde işlerim çok yoğun.
Bloga çok fazla zaman ayıramıyorum.
Sayfama bırakmışsın ya,''babama yazı yazdım,ne tesadüf !''diye bir not,o zaman diliminden beri aklım hep babana yazdığın yazıda idi.
Bir türlü vakit bulamadım okumaya ve yorumlamaya.
Şimdi,
bu c.tesi ikindi arası,bir zaman aralığına sıkıştırdım,alel acele yazıyorum yorumumu işte.
Sanki suç işleyecekmişim gibi bir his var içimde yazmasam sana.
Önemli bir konu bu.Sanırım ondandır tedirginliğim.
Baba,ya da anne sevgisi,evlat sevgisi başka sevgilere benzemiyor.
Aşk konusunda sayfalar dolusu yazıyoruz da,
bu konularda pek yazmayız nedense.
Ama,
yazınca da güzel yazarız genelde.
Çünkü duygu yoğunluğumuz hep üst seviyelerde olur.
Yazını okudum da, yaşadıklarını yaşamış, o kardan adamı kendim yapmış gibi oldum.
Benim babamla hiç böyle sıcacık bir anım yoktur.
Biz 4 erkek,bir kız kardeştik.Sanırım çok ta yaramazdık.Bu nedenle mesafe koymuş olmalı aramıza.Bu nedenle bir sıcacık anımız yok sanıyorum.
Kız çocukları bu kadar mı severler babalarını?
Bu kadar mı bağlı olurlar?
Bilemiyorum?
Benim de kızlarım var ve sevgim sonsuzdur onlara ama,
aramızda hiç böyle bir ilişki yok.
Daha doğrusu son yıllarda yok.Büyüdüler de ondan mı bilemiyorum?
Belki kuşak farkı:
Keşke,
keşke yazılarımızdaki kadar kolay olsa hayat.
Keşke,
duygularımızı şiirlerimizdeki,yazılarımızdaki kadar kolay ifade edebilseydik.
Sevdiklerimiz,
babamıza,annemize,evladımıza kendimizi,blog sayfalarındaki dostlarımıza anlatabildiğimiz kadar anlatabilseydik.
Zor...
Zor olay gerçekten...
Güzel bir yazı.
Baban gurur duymalı seninle.
Ne mutlu ona,kendini bu kadar çok seven bir kızı olduğu için.
********************************************************
babamla çok sıcak ,çok yakın bir ilişkim olmadı hiç...
Ben babam beni hep öperdi okşardı,diyemiyorum...
Ama babam birçok öpen okşayan babadan daha yücedir gözümde...
Canımmm. Mükemmel bir yazı... Okurken dalıp gittim ben de senin gibi çocukluk anılarıma. Gözlerim buğulandı, burnumun direği sızladı... Paylaştığın için çok teşekkürler canım benim.
Ayrıca tarifini de en kısa zamanda yapıcam. Onun için de kocaman bir teşekkür sana. :))
********************************************************************
teşekkür ederim canım yap çok lezzetli oluyor.Arda yemek tarifi verdikçe gelir pratik bir şeylar daha yazarım sana...
yazı için ise..gerçekten yaşadığım bir anımdır ve beni çok etkilemiştir.Ancak anıdan daha fazlası o anıya bakışımın bana kazandırdıklarıdır basitliğinin altındaki gizem...
Babam çok duygulandı okurken akşam ama yine babam işte çaktırmamaya çalıştı ama..pc den kalkarken yüzü değişikti çok...
elki de unutmuştu bile kendisi kimbilir..
Geçmişinden kalan bir anıyı okudum yüzümde gülümsemelerle...
Ve sonrasında anlattıklarını daha ciddi bir şekilde okuyup özümsedim...
Değişik bir çocukmuşsun gerçekten amazoniğim...
Eee insan yedisinde ne ise yetmişinde de odur lafını doğrular gibisin:)
İyi geldi yazın bana hemde çok,bak çaktırmadan espri bile yaptım...
Sağol amazoniğim uğrayıp acımı paylaştığın için,boşuna sevmez diloylo vardır bir hikmeti...
Sevgiyle ve en önemlisi sağlıkla kal arkadaşım.
***************************************************************
bende seni sever..
öptüm kocaman..
sevgilerimle cınımm:)
Ne güzel bir anlatım, nasıl derin bakmak, derin görmek, derin düşünmek
almak yaşamdan gelen tüm mesajları ve yaşamak.
Çıplak ell kardan adam yaparken haber ver
Olur mu, ben de tadayım soğuğun gücünü tenimde...
Sevgiyle,
*****************************************************
işe yapmaya başladım..
hadi birlikte:)
sevgilerimle...
CANIM YİNE ÇOK GÜZEL BİR KONU ve bende dünyada en sevdiğim canım babacığımdı ve çok şanslı bir kızdım babam gibi birini tanıma fırsatım olduğu için bir arkadaş, bir sırdaş, bir ata , bir öğretmen ve hastalanınca başımda bekleyen her zaman derman olan dünyada tek melek gibi gurur duyduğum babamdı nur içinde yatsın hem çok sevip hemde saydığım ilk erkek ikinci abim ama eşimde babam gibi olsun diye dua ederdim tanrıya saygı duyup ama yerinde sözünü geçiren mert olsun dediğim sev babanı ve gururla söyle herkes böyle bir babaya sahip olamaz ve her zaman baban için değerini bil çünkü babalar sevgisini pek belli edemezler ama dünya bir yana evlatları bir yanadır onlar için bütün babaların elini öpüyorum kalemine yüreğine sağlık ailemizi herşeyden üstün tutmalıyız ilerde bizde onlar gibi olacağız gittilermi bir daha bulmak çook zor sevgiler babanıza saygılar selamlar canım sevda cn
*************************************
teşekkür ederim güzel yorumunuza..
sevgilerimle...
yaşamayan nerden bilsin
kıskançlıkla okudum.ve şöyle derin bir iç çektim
çünkü ben babamı hiç tanımadım.onunla hiç oynamadım ellerimle
ona dokundummu dokunmadım hiç hatırlayamadım...öldügünde yaşım 4 müş.
mevlam bana da bir oglan verdi.yaşayamadıklarımı yaşatma gayretiyle ugraşıyorum.
biliyormusunuz laf aramızda bazan kıskanırım oglumu..babası onu çok seviyor ama belli etmiyor.acaba babamda beni çok sevdimi içimde hep bu tür sorular..
kızdıgımda ogluma acaba babamda bana kızarmıydı....ne mutlu sana dosttttttt
kıymet bile anaya babaya gayrı sol yanım acıyor gidiyorum.yazacagım çok şey var ama yazamıyorum...............muhabbetle kal
***********************************************
Olmazzzzzzz!
Belli et öyle yada böyle sevdiğini belli et ki bir yaştan sonra
sevgini değişik davranışlarından çıkarmaya kalmasın...
Üzüldüm ama dilediğin gibi hayal edebilirsin babanı ve çocuklarına o hayalindeki babayı verebilirsin...
Belki de şanslı bile sayılabilirsin yalnızca bir bakıma...
