Ülkenin diğer dağlarını hele dünyanın hiç merak etmedin,oluşumları ise seni hiç ilgilendirmedi.Onların nasıl ouştuğuna dair bir fikir bile üretemedin.Üretemediğin gibi beni seven mucidin bulduğu ampulü ve nicelerini kullanmayı beceremedin.Hep hazıra kondun.

Sadece sana ait olması gerekn bir inancın bile olamadı.Bu senin hakkındı,dilediğine inanma hakkı ,eline hazır tutuşturuldu,ya diğer ailede doğsa idim diye bile soramayacak kadar korkakça yaşadın...
Bu hakların sana -sen- demeden önce başkalarının senleri olan,senler tarafından elinden çoktan alınmıştı.

Hep resimlerinde denizin sarı da olabileceğini düşleyenler kazandı.

Ancak sen gerçek rengi göremediğin gibi kendini sarı deniz sanıyordun...

Sen kendin düşleyemediğin gibi,çocuğun denediğinde''olmaz evladım,deniz mavi olur!'' dedin...Aldın boyalarını elinden zorla maviyi tutuşturdun eline bunla boya diye...
Sen çoğunlukta idin -varım-yaşıyorum oh ne rahatım dedin ama aslında hiç yaşamadın,ne olduğunu bile bilemedin!Et ve kemik gözünü bürümüştü!

Kabul edilmiş,devralınmış,kafanın içine kolayca ekilmiş kör tohumlar hiç bir ürün vermediği gibi,gittikçe çürüttüler seni.Bir pc gibi programlandın ,oluşturulmuş bir karakter olarak yaşadın.Bunu akıl ettin bazen,sorguladın ama hiç bir çaba harcamadın ya da işine gelmedi zaten,korktun.Ancak iki gün hür yaşamanın bir ömür köle olmaktan daha insanca !olduğunu hiç bilemedin.

Aynaya sadece''Allam ne kadar güzelim,ne kadar yakışıklıyım ,bugünde çok güzel olmalıyım,ve yakışıklı''demek için baktın ama aynanın ne olduğunu hiç bilmedin.

Sürekli gelişen,gelişmesini hiç tamamlamayan,her düşünceye açık,herşeyi kabullenmeye müsait,güçlü,dinamik,aslında durağanlıktan hiç hoşlanmayan,yorulmak bilmeyen ancak alıştırırsan bir o kadar tembel,nankör, hele ezbere alıştımı kendine bir daha gelemeyen,kullanılmayan bölümlerini kendi içinde kamufle edebilme yeteneğine sahip seni sen yapacak olan,kurnaz,başarısızlıklarını ise senin kimliğine ,başarıyı ise kendine yöneltmek gibi marifetleri olan tek bir organın vardı....

Beyin..Düşünce...Kullanamadın...
Halbuki beni sana sadece hayvanlardan farkın olsun diye vermemişlerdi...

Kullanamadığın gibi kullananlar da sana garip geldi ,hem faydalandın,hem taşladın...
Kendinle hep çeliştin ve hiçbir zaman bir hayatın olmadı...

Bana yazık ettin...Şimdi inandığın Tanrı'n bana gereken ihtimamı gösteremediğin için hesap sormayacak mı senden?Sorun arkadaşlarıma bakalım.Ben bir çelişki yumağıyım.Kendimle çelişirim.Bana denileni yaparım.Beni iyi tanırsanız, dokunursanız size o kadar yardım edebilirim.Ancak gücüm sınırsızdır.Bilesiniz..Bence ilk iş benim gücümü düşleyiniz.

Dünyada biz savaşıyoruz,kimlikler değil,el,kol,bacak değil...
Ancak öyle değişiğiz ki dedim ya...
Dikkatleri hep başka yöne çekeriz.Halbuki sadece kafanın içindeyiz.Gerisi belki gereksiz formalite ve kandırmaca.Öyle çok şey yapabiliriz ki..Bilseniz...

Kavgam yine kendimle benim.Hep ezberci,tembel,hazırcı bölümüme sataşırım.
Peki ya yapamayan arkadaşlarım...

Beyin derler adıma...
Sen beyni depo olarak kullandın...
Beynin sen olmayan bir seni sana depolayanlar tarafından köreltildi...
Ve toplu bir körlük başladı....
Verdiğin tepkilerin hepsi sana öğretilenlerdir...
Dolayısı ile birbirinizden farklı yerlere gideceğinizi hayal bile etmeyin....

 Kurtul !

''Ortalık idrarının gece parlamasını cin sanıp,çarpılanlar ile dolu!!

''

Amazon.