Çocukluk anılarımı düşünürüm hep.Beni etkileyen ,etkilemeyen ne varsa geçer özlerimin önünden.Yine penceremin önünde ,bir küçük kahve molası için hazırlanmış hasır koltuğun üzerinde ,elimde sigaram dalgın bir şekilde karşımdaki çınarın üzerinde ötüşen kuşları seçmeye çalışırken ,gelen geçen arabaların güriltülerinden bir de onların ötüşlerini,aklıma bir anımı gelmiş yine her neden se..Dalmış gitmişim çocukluk anılarımın içinde..
Karşımda babam var yine oturmuş bir soğuk kış günü,günlerden pazar..Öylesine kar yağmış o yıl ,okullar uzun süre tatil edilmiş,büyük küçük herkes sokaklarda.Kartopu oynayan çocuklar,anneler ,babalar,gençler,buz tutmuş sokaklarda kendilerine kayak alanları oluşturanlar,düşenler,kalkanlar.Sanırım İlköğretim dördüncü sınıftayım.Tabi biz de hep kardayız.Gördüğüm en uzun kış ve yağan karın sınırı yok..
Bahçedeyim ,derdimiz yine kardan dam yapmak kardeşimle.Babam camdan bize bakıyor arada,annem eldivenlerimiz ıslandı ise yenisini verme telaşında.Dünya umurumuzda değil.Kardeşim yaptığımı bozuyor,kar getirmiyor,beni sinirlendiriyor en sonunda sinirlenip kovalayorum..Kardan adamı bitirdiğimde Babaaa ! diye sesleniyorum ,babam camda ,işaret ediyorum 'bak! nasıl''Tek başına boyumdan büyük kardan adam yapmanın gururu var içimde,babam gülüyor...El sallıyor..
Birden eve koştuğumu anımsıyorum.Bir heyecanlar içeri girdim..'baba!''
''Ne oldu'' dedi babam...
Sen kardan adam yapabiliyormusun?
Şöyle bir düşünüyor babam ,başına geleceği anlamış halde sanırım...
'' Biliyorum tabii,biz çocukken oooo,buda kar mı ki,sen görecektin biz...''
''İyi hadi nolur,nooluurr bize kardan adam yap ,bak benimki yamuk yumuk,şemsettilerin bahçesindeki ne kadar güzel!''
İlk kez babamı kardan adam yaparken göreceğim.Bunun heyecanı ile kar biriktirmeye fırladım dışarıya,babam geldi.Yaptığı ilk iş ,yaptığım kardan adamı kökünden kaldırıp,balkona taşımak oldu.
''Bakın şimdi dedi size buraların en güzel kardan adamını yapacağım.''
Merakımız iyice arttı.Bir heyecen bir heyecen.Ancak..
Benim aklım başka yerde idi..Çok net hatırlıyorum.Benim aklım gözüm hep babamın ellerinde idi.O günden beri kqaç kere rüyama giren kardan adam anımın baş köşesinde sadece bir görüntü vardı.Babam eldiven takmamıştı.O kardan adamı yapadursun benim aklım hep ellerinin üşüyüp üşümediğine takılı idi.Sürekli sorduğumu hatırlıyorum.
-Baba,ellerin üşümüyormu senin..
-Hayır ,yok.
Beş dakika sonra..
-Şimdi üşüdümü ellerin baba..
-Yok kar getir sen..
yine ve yine...
Ha bir de o kocaman kardan adamı nasıl da söküp balkona taşımıştı..Çok güçlü idi babam...
O kardan adam bittiğinde bir kardan adam değil,inanın ki ,bir şey oldu:) Çok detaycı idi babam,öyel çerden çöpten değil kollarını bir heykeltraş titizliğinde yonttu,zımparaladı.Kömürleri törpüledi eğe ile, havucu rendeledi annem..Bir tatil yöresinden getirilen bir pipo ağzına takıldı,atkısı herşeyi ile bir heykel yaptı babam. Dedim ya bir şey oldu:)Balkondan sokağa bakıyordu,gelen geçen resmini çekti,biri bir zarar verecek diye eriyene kadar nöbet bekledik camda..
Ama aklım hep ,babamın eldivensiz yapmasında ve koca kardan adamı yek başına kaldırmasında kaldı...
Bu günün hayatımda bana çok mesaj verdiğini çok iyi biliyorum.Dedim ya rüyalarıma girer hala o gün..
O gün alınan değişik mesajlar şunlar idi..
Babam bana şöyle söyledi:
1- Sen hata yapabilirsin,ama ben senin babanım ve senin hatalarını düzeltmek için varım. 2-Bunun için gerekirse kendimi feda edebilirim... 3-Hayatınızda yapmaya başladığınız bir işte daima mükemmeliyetçi olun.. 4-Ben babayım en iyisini yaparım ve çok güçlüyüm... 5-Aynı zamanda ayrı bir kardan adam yaparak senin kendi hatanı kendin düzeltmene izin vermiyorum.(!!) 6-Hayatınız boyunca kardan adam yapacaksınız ama,hep ben düzelteceğim... 7-Ama hep yanınızdayım...
Ve ben o günden itibaren kaç kış boyunca eldivensiz kaç saat dayanabilirim ve bir kardan adam yapabilirmiyim diye denemelere kalkıştım..
Amma etkilemiş!
HEP ONU ÖRNEK ALMIŞIM FARKINDA OLMADAN ,ANNEMLE İLGİLİ ANIM ÇOK AMA... ANNEM GİBİ OLMAK İSTEMEDİM HİÇ....
üZGÜNÜM ANNE:))
Acaba diyorum o gün o kardan adamın yanına bir tane daha yapsa idi ve kendimin kini nasıl düzeltebileceğimi öğretse idi.. Mesajlarda ne kadar köklü değişiklikler olurdu... Çok ilginç bir çocuk olduğumu düşünüyorum..Ne kardeşim ,ne annem ,ne de babamın kendisi onun eldivenleri ile bu kadar ilgilenmişti. Ya da onun o kardan adamı balkona çıkarması acaba hiç birinin rüyasına girmiş mi idi..Bilemiyorum.. Valla babamı tanısanız.. Niçe ye pabucunu ters giydirir:)))
Hiç kimse babam gibi olamadı ,olamayacak ta...Öyle ya da böyle...
Hep yanımızda,arkamızda ama kendisine bir basamak bile erişmemize izin vermeyen.. O bizim için hep bir Tanrı gibi oldu..Adı gibi..Rahman--dediği gibi'' dua edin uzun yaşayayım.''
Buna hem isyan ettik,hem de ne kadar doğru söylediğini hep bildik...
Birden ağacın üzerindeki karganın ne zamandır bağırdığnı farkettim.Dalmışım düşünürken yine..
Gülümsedim kendi kendime...
Babamı çok seviyorum...
amazon...
üzerinde minik gözler var ve gece gündüz izliyorlar minik minik kulaklar var her kelimeni hızla kapıyorlar, minik eller var, her yaptığını yapmaya hevesli; ve bir minik çocuk var senin gibi olacağı günü hayal eden.
minik adamın ilahı sensin sen bilgelerin en bilgesisin onun minik zihninde seninle ilgili bir şüphe yoktur sana içten inanır söylediklerine tutunur ve yapar; oda söyleyecek ve yapacak senin gibi olunca
gözlerini kocaman açmış minik bir çocuk var senin hep doğru olduğuna inanan ve gözleri hep açıktır ve gece gündüz izler sen ona örnek olursun her gün her yaptığınla çünkü o çocuk büyüyüp senin gibi olmayı bekler
anonim
Çocuklarla birlikte kardan adamlar yapmalı.Kardan adam mükemmel olmalı ve bir gün eriyebileceğini ve yeniden yapılabileceğini kış mevsimi geldiğinde...anlatmalı...
Ama sakın çocuklarınızdan kardan adamlar yapmaya kalkışmayın,çünkü eridilermi yeniden yapamıyorsunuz...
Hayatı anlatın çocuklara ,herşeyin olabileceğini kış mevsiminde sağlam duran adamın,güneş açtığında yok olup gideceğini ancak güneş ile birlikte karsuyuna dönüştüklerinde kimbilir kaç çiçeğe can verebileceklerini anlatın....
Şimdi ;''bana bir kardan adam yap baba! ama ne olur ,görevim sadece karları getirmek olmasın,ucundan elim de dokunsun...Bak! eldivenlerimi çıkarttım ve hatta paltomu da...Yapacağım ,inansan da,inanmasan da...''
