Bazen gereksiz ve sürekli duygu değişimleri olan insanlara rastgeliriz. Bazen ne elde eder ise etsin bir türlü mutlu olamayan insanlara rastgeliriz. Bazen bütün başarısına rağmen kendinden emin olamayan sinmiş ve başarısının başkaları tarafından desteklenmesine muhtaç,kaygılar içinde insanlara rastgeliriz. Çoğu zaman kararlarından emin olamayan ve illa bir başkasının olur demesi ile uygulayan insanlara rastgeliriz. Çoğu zaman bir fikri bile olamayan insanlara rastgeliriz. Sadist ruhlu insanlara rastgeliriz. Bazen önce mutsuzluk duygusunu yaşamadan mutlu olamayan insanlara rastlarız. Nasıl olur demeyin bu çok küçük yaşlardan beri çocukların üzerinde yapılan yukarıdaki fare deneyine çok benzeyen bir uygulamanın yansımasıdır.(işte böyle öğreniyoruz)
Anneler babalar çocuklarını eğitirken genellikle ceza ödül yöntemini uygular iken bunu kendince olan ölçülere göre belirler ve kendilerine bir hakmış gibi görürler.(anneler,babalar hem döver hem sever !)
Ve genellikle ebeveynin o anki ruh halinin de cezanın veya ödülün derecesi i le yakın ilişkisi vardır. Kimse çocuğunun canını yakmak istemez. Can yakarken engellenemeyen vahşi duygu yerini kısa bir süre sonra pişmanlığa bırakır. Ya hiçbirşey olmamış gibi davranılır yada çocuğun az önceki vahşeti unutacağı düşünülerek abartılı bir sevgi gösterisi yapılır. Az önce dumur olan zavallı beyin (bakın Ayşe ,Fatma yoktur,ayşenin Fatma'nın beyni vardır)daha bu duyguyu yaşayamamışken aniden bir başka duyguya geçiş yapar. Boş minik,kopyalama evresindeki bir beynin bunu düzenli aralıklar ile yaşaması şartlı bir işleme biçimine dönüşür.Bu beyin ileride yukarıda sayılanlardan bir yada ikisini kesinlikle yaşayacaktır.Dahası bilinçlenemez ise bunu aynen kendinden ürettiklerine de uygulayacaktır. Buna neden olan bir başka bilinçsiz davranış türü de şudur:
Çocuk yaratır,çocuk yarattıklarının her ne olursa olsun paylaşır ve takdir edilmek ister.İşte bütün heyecanı ile yanınıza gelipte size bir fikrini kendince bir buluşunu ya da kendince başarı saydığı bir davranışı paylaştığında o parlayan gözlere tükürür ve bunu sürekli tekrar ederseniz bu çocuk ileride kararlarından asla emin olamayan,kaygı dolu,yanınızda siz olmadan adım atamayan bir bireye dönüşür.(Çoğunluğu böyledir) Üzüntü verici...Ve bu taslağın dışında oldukça önemli ve üzerinde uzunca düşünmemiz gereken bir konudur.
Çocuklarınızın yeteneklerini iyi ölçünüz. Bir çocuk hatırlıyorum bale sanatı için dünyaya gelmiş bir varlıktı.Bacak yapısı,kemik esnekliği top gibi kıvrılması hep dikkatimi çekmişti. parmak uçlarını tuttuğunuz zaman nerede ise topuğa kadar kıvırabiliyordunuz.Lastik top gibi idi kız.Ailesine bu kızı harcamayın dedim.Ancak babası, ''benim kızım olmaz öyle şey'' diyerek bunu engelledi.Kendisi ise ''kendi eşinin deyimi'' ile yazları sıcak ve kurak geçen bir iklimde balkonlarda yatmak zorunda kalan hatun kişilerimizi ''yatarken bugün ne giydiler acaba'' diye perde ardından izleyen bir büyük zat-ı muhteremimizdi.
Ne ise bir iki sene sonra oldu kütük gibi kızın kemikleri ...Bildim bileli ailesince ''kötü'' olarak görülen davranışlarından dolayı eşek sudan gelen kadar dayak yerdi.Babasının marifetlerini annesi anlatırken kıkır kıkır gülerdi.
Olsun;
Önce senin gibi perde ardından röntgencilik yapanlardan başlarsın korumaya... Sonra götürürsün hocaya ,eti senin kemiği benim dersin yatırsın falakaya dizsin sıraya ,olmadı mı ağam benim verirsin kendin gibi bir kocaya...
Dokuz ay bekleyipte oğlunun adının ''Kütük'' koyanların var olduğu bir toplumdan daha fazlasını beklemek çokça ütopik bir yaklaşım olurdu sanırım...
Özlü söz edesim geldi;
''Bazı insanlar kendileri için kazılacak olan çukuru doldurmak için yaşar bomboş olarak, Bazı insanlar ise ardında doldurulmayacak bir boşluk bırakarak gider ölümsüz olarak !''
Kültür ve bilgiyi bir arada yozlaştırmadan kaleme almak çok güzel.
Yoruma gerek yok arkadaşım.Bu da sizde mevcut.
Yüreğindeki aşk ve sevda daim olusun.
Saygılar...
Mazlum Aslan
''Bize yapılmaması gerekenleri hayvanlık
Yapılması gerekenleri ise insanlık olarak öğrettiler.
Ancak öyle bir öğrettiler ki ...
Bir gün yapılması gerekenleri yaptığımızda
kendimizi hayvan sandık...!
Hayvan olmak kötü imiş gibi...''
Yavaşta olsa senin yazılarını anlamaya başlıyorum :) kendine iyi bak .şimdiden hayırlı cumalar :)
------------------------------------------------------------------------------
Göz okur, beyin anlar:))
Beyin okumadan da anlıyor valla bak...
Düşünüp ,düşünüp kırmalı...
Fare deneyini tekrar okudum.
Göz bakar beyin görürden, farelerle deney yapmaya giden süreçte kikirdedim durdum... Nostalji topağı oldum adeta... İyi geldi saol.
----------------------------------------------------------------------------------------
Kikirdenmeyecek gibi değil ki...
Bu arada cüzdan bulmak ile ilgili ailelerin yaptığı hatayı düzelteyim.
Şöyle söylemeli o tavsiyeyi..
Oğlum sabah erkenden kalk sahil yolundaki kayalıkların orada dolaş.
Oralarda bütün gece ziftlendikleri ve her haltı kurcaladıkları için o sarhoş kafa ile genellikle ,cüzdan,künye,altın,saat,zincir,çakmak, ne var ise unutanların sayısı az değildir..
Sonuç..
''Sabah ezanıyla kayalıkların orada yürü cüzdan bulursun.''
İnsanlar zaman zaman kendilerini üzüntülü ve mutsuz hisseder. İşinden ayrılmak, sevdiğini kaybetmek veya başarılı olamamak üzüntüye yol açan başlıca yaşam olaylarıdır. Kısaca üzüntü normal yaşamın olumsuz duygularından bir tanesidir. Nasıl bir kişinin fiziksel bütünlüğü bozulduğunda ağrı hisseder ise psikolojik bütünlüğü bozulduğunda da üzüntü, sıkıntı hisseder. Ancak aslen üzüntünün kaynağı, kişiyi üzen olaylar ya da sorunların kendisi değil kişinin bunlara yüklediği anlamlardır. Aynı olay bir kişide üzüntü ye neden olurken diğer kişide yaratmayabilir. Bazı kişiler, üzüldüğü konuda çözüm var ise gerekeni yapar, çözüm yok ise ;zaten yapacak bir şey yok, üzülmeye değmez; diyerek durumu olumlu karşılar, üzüntüsü çabuk sonlanır. Bazılarında ise reaksiyon, ;bu neden benim başıma geldi, hep beni buluyor, ben beceriksiz bir kişiyim, benden adam olmaz; gibi negatif düşüncelerle olumsuz şartlanma şeklinde gelişir ve bu durumda kişide üzüntüler uzun sürer. Bir örnekle, kişi yolda yürürken rastladığı arkadaşı selam vermediğinde olumsuz düşünen bir kişiyse "beni adam yerine koymadı" diye düşünürek üzülür. Ama kişi "arkadaşım beni farketmedi" diye olumlu algılama yapabilirse üzüntü yaşamaz.
Üzüntülü Olan Bir Kişiye Nasıl Yardımcı Olmak Gerekir?
Üzüntülü kişiye ilk yaklaşımda teselli edici sözler söylemek kişinin üzüntüsünü azaltmaz, aksine artırır. Bu nedenle önce kişilere üzülme hakkı, yani kendilerini ifade hakkı tanımak gerekir. Öncelikle kişinin neden üzüldüğünü anlamak ve bunu anladığını hissettirmek gerekir. Ancak daha sonra çözüm üretilmelidir. İlk başta yalnız olmadığını hissettirmek yeter.
Tedavisi
Üzüntü, kronikleşir ise depresyon halini alır. Kişide, yaşamdan zevk alamama, mutluluk, enerji seviyesi ve düşünceyi yoğunlaştırmada azalma olur ve ilaç tedavisi gerektirir.
Merak Ettikleriniz
Üzüntüden Gülerek Kurtulmak
Mizah, yani olaylara gülerek bakabilmek insanı mutsuzluktan korur. Ancak bunun gerçeklerden kaçmak şeklinde olmaması gerekir. Bazı kişiler depresif olduğu halde güçlü rolü oynar. Bu kişilerde depresyon ancak çeşitli değerlendirmeler yapıldıktan sonra saptanabilir. Sürekli espriler yapan bir kişide bu şekilde depresyon saptanması o kişinin yakınlarını da şaşırtan bir durumdur. Bilindik bir anektodla bu rol yapma mekanizması kolayca kavranabilir: Palyaçonun biri depresyonu nedeniyle hekime gider. Hekim de ona ;Şehirde iyi bir palyaço var. Ona git neşelendirsin seni; der. Palyaço da doktora "o palyaço benim" der.
Üzüntüyü Olumlu Duygulara Dönüştürmek Mümkün mü?
Burada bakış açısı önemlidir. Kişi, üzüntüsünden ders alır ise üzüntüyü kazanıma dönüştürebilir. Depresyonu olan bir kişi depresyonu yendikten sonra kendine "bu depresif dönem bana ne öğretti" diye sorabilir ise bu durum kişide kazanım haline dönüşür. Kişinin psikolojik savunmaları güçlenir, olaylara bakış açısı değişir.
