Değmez bu yangın yeri, avuç açmaya değmez. Değil mi ki çiğnenmiş inancın en seçkini, Degil mi ki yoksullar mutluluktan habersiz, Degil mi ki ayaklar altında insan onuru, O kızoglan kız erdem dağlara kaldırılmış, Ezilmiş, horgörülmüs el emeği, göz nuru, Ödlekler geçmiş başa, derken mertlik bozulmuş, Degil mi ki korkudan dili baglı sanatın, Degil mi ki çılgınlık sahip çıkmış düzene, Doğruya doğru derken egriye çıkmış adın, Degil mi ki kötüler kadı olmuş Yemen' e Vazgeçtim bu dünyadan, dünyamdan geçtim ama, Seni yalnız komak var, o koyuyor adama
William SHAKESPEARE
''Kanunları azaltmak yerine çoğaltmak üzerine düşündükçe insanlar demir parmaklık arasına parmak girmiyorsa artık bir de camlar eklendiyse görüşmelerde parmak ucunun sıcaklığı bile çok görülüyorsa dokunanlara kişiler hala yaşıyorsa mamaklarda metrislerde çıkamadılarsa kafalarındaki zindanlardan hala ölüyorsa bebekler kin tohumlarının açtığı namlunun barut çenekli demir çiçeklerinde gezinde göründe mermisinde.. hala bekaretini tanrının aldığı kız çocukları kurşuna hedef çiçek açtılarsa mezarlarının üzerinde ay'ın ondörtleri Bir çarşaf lekesi üzerinde canlıysa bembeyaz çocuk öyküleri bundan binlerce yıl önce bira fıçılarının üzerinde birbirlerinin dedikodularını yapmak isteyen zamandan farkımız yoksa... Ve hala 200 küsur kemikle aynı mezara giriyorsa insan.. Ölüm ,yaşam maskesini takmış yüzüne Ateşli nefesini üfürüyorsa her an ensene Maskesini ters çevirme , fark yaratma vaktidir dost'um.. ölümü sevme öpme vaktidir belki de .....''
...
Hayata gelmek Hiçbirşey bilmemek Bebek olmak bir haber dünyadan Aşk'la ve yaşam sevinciyle annemi emmek gelmek dünyaya insan türü Bilmemek. Dünyaya geldiğimde yaşı kadar büyüktüm asıl hücrelerim nüfusunuz kadar bilinç yüklüydü Taşıyordum yanıyor ağlıyordum
Sorsalar: dile benden ne dilersin..?
yeter derim artık ya beni bana bırakın ya da alın alın sizi ,siz olmayan bir 'ben'den kurtarın
Nesini seveyim bu dünyanın kuzum? Sevdiğim gidiyor ben bakıyorum...
Sen de bak... ''gidiyorum..''
Ve Tanrı;
''Tanrı, bilindiği zamanın insanının özlemlerinin metafizik boyuttaki izdüşümü ve aklın ürünü olarak aklın alamayacağı kadar sonsuzdur.İki yüzü vardır bu hikayenin.Bir yüzünde insan kendi yarattığı Tanrı'da acziyetini ve şeytanlarının kurtarıcısını bulmuştur.İnsan aklının üretebileceği en büyük düştür bu alem ve o düşün ulaşılmaz kahramanıdır Tanrı.İnsan akl'ının kendisine en büyük isyanıdır bir anlamda. Daha iyileştirme,doğrulaştırma çabasıdır.Bunun için insanın, akl'ın kendine olan bu isyanı sonucunda girdiği çıkmazında kendini ne kadar zorlar ise zorlasın en iyi ve ulaşma noktasında kendisini tanrılaştırmaktan,ya da bu Tanrı'yı insanlaştırmaktan başka çaresi kalmamıştır.Dolayısı ile insan öldüğü gün bu Tanrı ölür,yarattığınız ölür,yaratan kalır. Kimisi, akl'a uydurma çabasının ürünü olan ve kendi yarattığıTanrı'sına tapmıştır,kimi karşıtına ve her iki koşulda kendisine ve yani yaratanla aralarına yarattıkları tanrı girmiş ve tanrı diye onu anlatmaya kalkmışlardır insanlara, kimi ise ikisini de öldürmüş yaratana bakmıştır.''
bir salyangoz yavaşlığıyla tıkırdıyordu kalbi
gün ışığından kaçıyordu durmaksızın
oysa bir kertenkelenin çocuksuluğuydu şu yaşamak dedikleri
cilveleşiyordu ışıkla bir yosma gibi gözbebekleri
dünyayı kurtaracak sözcükler çatallanıyordu dilinde
baldıran zehrine bulanmıştı heceleri
yaşlı bir gramofon iğnesinin cızırtılı sesi gibi
temel kurt/ateşinsesi
nasılsın dostum, umarım ki hayattan alacaklısın daha, sevgimle
--------------------------------------------------------------------------------------------------
İyiyim sağolasın...:)
Hoşgeldin..
Özledim şiirlerini senin :)
sevgi ile
canım benim ben geldim.gelmişken sana da uğrayayım dedim kısacık zman diliminde sen okuyamadım ama geldiğimi bilmeni istedim...
aklımdasın hep.ayın 15ine kadar istanbul sınırları içindeyim...vakit bulursan şayet cebimi biliyorsun.maillerimi göremiyorum...
üstümde sorumluluk hissediyorum sana karşı !
:)
çok öpüyorum seni
sevgiyle kal
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Cumartesi müsaittim sonra baktım değil mişim...Çağıracaktım seni..
Sorumluluk hissetme ben rahatım:)
Bir sene bayatlamıyorlar biliyorum hahah:)
Yaşamı, ölüm olduğu için seviyorum.
-------------------------------------------------------------------------------------
Yaşamı sonunda ölüm olduğunu bilerek /daha/ çok seviyorum.
(edebiyet parçalayacaktır ,kendisini zor tutar :) )
Benim bloğuma güzel diyene bak burası ne hoş bir kaynak olmuş ellerine sağlık seni kutluyorum arkadaşım harikasın her lezzzet var burada çok şükür dimağımız canlanacak...
